Σεραφείμ Λάζος-Serafim Lazos. Ο Σεραφείμ της Ομογένειας

 

Σεραφείμ Λάζος-Serafim Lazos.

Ο Σεραφείμ της Ομογένειας

 

Μπορεί να δηλώνει, με το χιούμορ που τον διακρίνει, ότι μέσα από την μουσική «έκανε μεγάλο αγώνα για να γίνει φτωχός», παρόλα αυτά όμως είναι από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες στα ομογενειακά στέκια.

Ο λόγος για τον Σεραφείμ Λάζο, ο οποίος, με την κιθάρα του, έφερε τον Ελληνισμό της Νέας Υόρκης σε επαφή με τις περίφημες «μπουάτ» την περίοδο που το έντεχνο θεωρείτο λίγο πιο «βαρύ» για την ανάγκη διασκέδασης του Ελληνα μετανάστη.

Εμπνευσμένος από τα τραγούδια του Νέου Κύματος, ο Σεραφείμ πρωτοήρθε στη Νέα Υόρκη την δεκαετία του ’70, αποφασισμένος να μην κάνει συμβιβασμούς. Παρότι τα λαϊκά μαγαζιά κυριαρχούσαν και έπαιζε αρχικά σε χοροεσπερίδες, έκανε το μεγάλο επιχειρηματικό τόλμημα και ξεκίνησε την «Λάζος Μπουάτ», στο Ντίτμαρς, μεταξύ 35ης και 36ης οδού.

«Οταν ανοίξαμε την πρώτη μπουάτ, συνεργάστηκα και πήρα μαζί μου νέα παιδιά, όπως η Τζούλι Ζιάβρα, η Ελένη Ανδρέου και η Ελένη Παϊδούση. Αφού… αγόρασα καμιά εκατοστή κτίρια με τα χρήματα που έβγαλα (σ.σ. γελάει), την πούλησα στον Γρηγόρη Μανινάκη για να… αγοράσει περισσότερα», περιγράφει στον «Ε.Κ.» ο Σεραφείμ Λάζος.

Αυτό που τον προβληματίζει από την σημερινή εποχή είναι πως η μουσική θεωρείται όλο και λιγότερο απαραίτητη στα ελληνικά εστιατόρια, σε σημείο που πλέον ο ίδιος και οι συνάδελφοί του δεν έχουν τη δυνατότητα επιλογής. Παράλληλα, εκφράζει την απαισιοδοξία του για το κατά πόσον το έντεχνο θα αποτελέσει βασική επιλογή για τη νεότερη γενιά, καθώς βλέπει πως σιγά σιγά κυριαρχεί το ελληνικό εμπορικό, αλλά και το ξένο ρεπερτόριο.

«Δυστυχώς, σήμερα δεν υπάρχει μπουάτ. Τα παιδιά που ασχολούνται με το έντεχνο, τα οποία είναι πολυτάλαντα, πραγματοποιούν εμφανίσεις ακόμη και κάθε δυο μήνες. Η μουσική η δική μας προβληματίζει τους ανθρώπους, τους ψυχαγωγεί και τους διασκεδάζει μαζί. Η πραγματικότητα όμως είναι πως εάν ρωτήσεις έναν νεαρό Ελληνοαμερικανό να σου πει ένα τραγούδι του Χατζιδάκι, δεν θα ξέρει» τονίζει, για να συμπληρώσει πώς «είναι δυνατόν, ακόμη και στην παρέλαση της 5ης Λεωφόρου να παίζουν την μουσική που παίζουν και όχι, για παράδειγμα, Δημοτικά; Φοβάμαι ότι η κουλτούρα θα χαθεί».

Οι μουσικοί οι δικοί μας -το έντεχνο- προβληματίζει τους ανθρώπους, τους ψυχαγωγεί και τους διασκεδάσει μαζί. Υπάρχει και η ψυχαγωγία και η διασκέδαση.

Παρότι όμως η δουλειά του μουσικού, ιδίως στο ύφος του δικού του ρεπερτορίου, αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση, ο Σεραφείμ Λάζος δηλώνει απόλυτα ευγνώμων στην Ομογένεια για την στήριξή της.

«Είμαι πολύ ευτυχής γιατί μπόρεσα και τραγούδησα για την Ομογένεια. Τους ομογενείς τους λατρεύω, με στήριξαν. Εχω πολλούς φίλους, αλλά και πολλούς εχθρούς, γιατί είμαι ασυμβίβαστος χαρακτήρας, μόνο που οι εχθροί μου με αγαπάνε πιο πολύ από τους φίλους μου, γιατί ξέρουν ότι… έχω δίκιο!»

Ρεπορτάζ: Εθνικός Κήρυξ 

Συναυλία με τους:

Serafim Lazos, Julie Ziavra, Eleni Andreou, Glafkos Kontemeniotis

 

Εγώ το Σεραφείμ Λάζο τον γνώρισα το 2019 τότε που επισκέφτηκα

την Νέα Υόρκη. Ενα βράδυ πήγα στο Σταθάκειο για ρεπορτάζ 

με τον Μεσσήνιο  και Γαργαλιανιώτη φιλο μου

τον Βαγγέλη Μαρκόπουλο και εκεί ειδα κάποιον  κύριο να κολλά ασίφες 

για μία συναυλία και ρώτησαν τον φιλο μου ποσο παίρνουν οι αφισοκολλητές στην Αμέρική.

ο φίλος μου γέλασε και μου είπε ελα να σου γνωρίσω ένα Έλληνα μουσικό που έφερε την μπουάτ στην Αμερική τον Σεραφείμ Λάζο.

Εκεί έμαθα ότι εκτός από καλός μουσικός είναι και κυνηγός. 

Gepostet von Fotis Koutroubis am Mittwoch, 17. April 2019

 

 

 

Φωτογραφος-Οπερατέρ:Φώτης Κουτρουμπής
Operater: Fotis Koutroumpis
Παραγωγή:kalamatatv.gr
Production: kalamatatatv.gr

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.